Garść ciekawostek na temat mikrokontrolerów AVR, ATtiny i ATmega

W takich projektach jak np. stacja pogody, magnetometr 3D, układ sterowania czterosilnikowym samolotem itd. zdecydowano się użyć mikrokontroler Atmel ATmega.
Obejmuje to całą rodzinę układów, z główną różnicą między nimi zależącymi od mocy przetwarzania.
Konstrukcja jest wyjątkowo elastyczna i nowoczesna, a także idealna do niskich kosztów wdrożenia.
Oryginalny projekt AVR został wyprodukowany w Norweskim Instytucie Technologii w Trondheim, zanim został zakupiony przez firmę Atmel.
Rdzeń AVR jest wyjątkowo mały i można go wdrożyć w postaci zaledwie 4000 bramek.
Atmel, jedyny producent procesorów używający tego rdzenia, produkuje dwie serie urządzeń: ATtiny i ATmega.
Mikrokontroler AVR ma architekturę RISC (ang. reduced instruction set computer); tradycyjne architektury CISC (complex instruction set computer) oferują bardziej zaawansowane i wyrafinowane instrukcje, ale dekodowanie takiej instrukcji trwa znacznie dłużej niż dekodowanie instrukcji RISC.
Co więcej, procesor CISC generalnie potrzebuje więcej czasu, aby odpowiedzieć na żądanie przerwania niż procesor RISC, wpływając negatywnie na wydajność w czasie rzeczywistym.
Wszystkie układy scalone rodziny AVR są zbudowane zasadniczo w ten sam sposób, różnią się tylko ilością dostępnej pamięci i liczbą oraz rodzajem przekaźników czasowych.
Niektóre mają również przetwornik A/D lub UART (universal asynchronous receiver/transmitter) zapewniający interfejs szeregowy w układzie.
Układ AVR został zaprojektowany z myślą o wydajnej realizacji programów napisanych w językach wysokiego poziomu. Z punktu widzenia ceny i wydajności mikrokontrolery RISC tego typu są idealną podstawą dla naszych projektów.

Autor: Udo Jürss

Komentarze z Facebooka

Komentarze obecnie - OFF.