Garść ciekawych informacji o Linuksie na użytek Raspberry Pi

Raspberry Pi używa Linuksa, jako standardowego systemu operacyjnego, więc oznacza to, że jeśli nie wiesz nic o tym niesamowitym systemie operacyjnym, będziesz musiał się uczyć. Nie martw się, postaramy się pomóc i udowodnić, że to nie jest takie trudne.
Bez względu na to, jakie są twoje uprzedzenia dotyczące systemu Linux, prawdopodobnie możesz je zignorować.
Od samego początku Linux zawsze był postrzegany, jako system operacyjny „maniaków komputerowych” lub żyjących w swoim świecie „zwariowanych informatyków”.
Jednak nie należy się bać ani uprzedzać.
Linux przeszedł długą drogę od czasu, gdy został po raz pierwszy wprowadzony, a obecnie jest nie tylko prawdziwą potęgą wśród systemów operacyjnych, ale także niezwykle przyjaznym dla użytkownika (przynajmniej większość jego dystrybucji).
Najpopularniejsze odmiany Linuksa to Ubuntu i Mint. Oba są wizualnie tak podobne do Windowsa i Maca, że wiele osób uważa, że przełączanie na nie jest łatwe i przyjemne.

terminal
Inną popularną wersją Linuksa jest Debian, który jest dystrybucją, na której oparty jest system operacyjny Pi, Raspbian. Kiedy powstał, Debian był jedyną dystrybucją Linuksa, która była naprawdę „otwarta” – pozwalała każdemu programiście i użytkownikowi go współtworzyć, przyczyniając się do jego rozwoju. Nadal pozostaje największym dystrybutorem systemu Linux, który nie jest podmiotem komercyjnym.
Okay, dosyć dęcia w róg i wychwalania. Aby naprawdę korzystać z Pi, potrzebujesz przynajmniej podstawowej wiedzy o Linuksie i jego działaniu. Linux to system operacyjny luźno oparty na systemie operacyjnym Unix. Zawsze był darmowym i otwartym oprogramowaniem (open-source), po raz pierwszy wydanym w 1991 roku przez jego twórcę, Linusa Torvaldsa.
Został napisany w języku C programowania i był pierwotnie zaprojektowany do pracy na komputerach z procesorami Intel x86.
W przeciągu ponad 20 lat został przeniesiony na każde możliwe urządzenie, od komputerów typu mainframe (komputerów głównego szeregu zastosowań) i superkomputerów po tablety, telewizory i konsole do gier wideo.
System operacyjny Android jest zbudowany na jądrze (ang. kernel) systemu Linux – kodzie nugget, na którym zbudowany jest system operacyjny.
Podobnie jak większość programów komputerowych, Linux nie narodził się w czarnej dziurze.
Swój początek zawdzięcza systemom operacyjnym i jądrom, takim jak Unix, BSD, GNU i MINIX. W rzeczywistości Torvalds stwierdził przy jakiejś okazji, że gdyby jądro GNU było kompletne (zostało zakończone) lub gdyby BSD było dostępne we wczesnych latach dziewięćdziesiątych XX wieku, prawdopodobnie nie napisałby własnego jądra.
Rozpoczął pracę nad jądrem z systemem MINIX i ostatecznie dodał wiele aplikacji oprogramowania GNU. Zmienił także swoje licencje na GNU GPL, która mówi, że kod może być ponownie użyty tak długo, dopóki nie zostanie wypuszczony na podobnej licencji.
W następnych latach Linux rozprzestrzenił się, zarówno w zakresie akceptacji przez użytkowników, jak i w urządzeniach. Ze wszystkimi wyżej wymienionymi urządzeniami pracującymi pod kontrolą systemu Linux, jest to najczęściej stosowany i rozpowszechniony system operacyjny na świecie.
Pierwsze kroki z Linuksem na Pi
Aby wchodzić w interakcje z twoim Pi, będziesz musiał dużo pracować z terminalem – zwanym także interfejsem wiersza poleceń (CLI – Command Line Interface).
Po uruchomieniu pulpitu Raspberry Pi kliknij dwukrotnie ikonę terminala, aby go uruchomić.
Ponieważ jesteś już zalogowany, nie będziesz proszony o podanie nazwy użytkownika i hasła; raczej podpowiedź pokaże coś takiego:
pi@raspberrypi / $
To jest interfejs wiersza poleceń (CLI) – patrz rysunek 1) Mówi on, że jesteś użytkownikiem „pi”, zalogowanym na maszynie „raspberrypi” w katalogu głównym (home).
Jeśli byłeś w innym katalogu, monit będzie wyświetlał ten katalog, na przykład:
pi@raspberrypi:~/gpio $
Pliki systemu Linux i system plików
Jako system operacyjny, Linux jest całkowicie zbudowany wokół plików i systemu plików. Plik to dowolna informacja – to tekst, obraz, wideo lub inna – która jest identyfikowana przez nazwę pliku i lokalizację.
Ta lokalizacja, zwana także ścieżką do katalogu, pomaga utrzymać każdy plik w pełni odróżnialnym od wszystkich innych, ponieważ lokalizacja jest technicznie częścią nazwy pliku.
Na przykład:
/wdonat/Desktop/MyFiles/ file.txt
różni się od:
/wdonat/Desktop/MyOtherFiles/file.txt.
W nazwach plików rozróżniana jest wielkość liter, co oznacza, że plik /file.txt różni się od pliku /FILE.txt, który różni się od pliku /File.txt. Istnieje pięć kategorii plików, które przybliżamy poniżej:
• Pliki danych użytkownika: zawierają informacje tworzone przez użytkownika, takie jak pliki tekstowe lub obrazy
• Systemowe pliki danych zawierające informacje używane przez system, takie jak loginy, hasła i tak dalej
• Pliki katalogu, zwane także folderami, które mogą zawierać pliki i inne katalogi. Katalogi zawarte w katalogach są nazywane podkatalogami i mogą być zagnieżdżone prawie tak głęboko, jak tylko można sobie wyobrazić
• Pliki specjalne reprezentujące urządzenia sprzętowe lub niektóre symbole zastępcze używane przez system operacyjny
• Pliki wykonywalne, które są programami lub skryptami powłoki, które zawierają instrukcje dla systemu operacyjnego
Cały system plików w systemie Linux jest zawarty w jednym folderze głównym, reprezentowanym przez pojedynczy ukośnik – /. W tym folderze znajdują się podfoldery, takie jak: bin /, home /, proc /, var / i dev /. Każdy z nich zawiera w sobie więcej podkatalogów.
W rzeczywistości, gdybyś mógł z pewnej odległości spojrzeć na system plików w trójwymiarowy sposób, wyglądałoby to jak gigantyczne, odwrócone drzewo.
Folder /home/ to domyślny katalog główny (home), a każdy użytkownik ma go w systemie Linux (i systemie Unix). W tym katalogu możesz tworzyć, uruchamiać i usuwać pliki. Jeśli chcesz manipulować, edytować lub usuwać pliki systemowe, może być konieczne zalogowanie się, jako użytkownik root lub wykonanie polecenia sudo. 

pełny materiał w pliku pdf

Komentarze z Facebooka

Komentarze obecnie - OFF.