Interfejsy diagnostyczne w pojazdach osobowych i ciężarowych

r_202_18_2r_202_18_3
Interfejsy diagnostyczne w pojazdach osobowych i ciężarowych

Przepisy dotyczące diagnostyki (np. CARB, California Air Resources Board) wymagają stałego monitorowania komponentów związanych z emisjami w różnych systemach elektronicznych (OBD, On-Board Diagnosis).
Usterki (np. zwarcia elektryczne czujników, nieprawdopodobne stany robocze) są zapisywane w pamięci błędów w module sterowania.
Usterki te można odczytać za pomocą skanera diagnostycznego (oficjalna stacja testowa) lub testera warsztatowego.
W tym celu w gnieździe zamontowanym w komorze kierowcy w sąsiedztwie pedałów, desce rozdzielczej lub konsoli środkowej pojazdu znajduje się gniazdo, do którego tester jest podłączony za pomocą standardowego złącza (ISO 15031-3) (rys. 1).
Za pomocą testera warsztatowego serwis posprzedażny jest w stanie odczytać całą pamięć błędów: usterki związane z emisją i usterki specyficzne dla pojazdu (np. z systemu sterowania Motronic, ABS).
Dzięki informacjom zapisanym w pamięci błędów można zdiagnozować usterkę i skutecznie ją naprawić.
Testera można również użyć do wyczyszczenia pamięci błędów.
Ponadto można oceniać zmierzone wartości i wartości identyfikacyjne bloku sterowania.
Za pomocą testera warsztatowego można również kontrolować specjalne funkcje diagnostyczne.
Na przykład przy diagnozie konkretnego siłownika można aktywować poszczególne siłowniki, aby sprawdzić, czy działają poprawnie.
Na końcu linii (EOL – End Of The Line) interfejs diagnostyczny służy do testowania elektronicznego modułu sterowania i wprowadzania zmian w konfiguracjach (np. Immobilizer, typ skrzyni biegów).
Możliwe jest nawet zaprogramowanie całej pamięci Flash EPROM przy użyciu programowania końca linii.
Diagnostyka wymaga interfejsu do podłączenia testera do elektronicznych modułów sterowania.
W chwili obecnej istnieją zasadniczo dwie opcje:
Linia K i
Magistrala CAN
Sieć K-line nie jest prawdziwą magistralą, co oznacza, że mogą wystąpić konflikty.
Ponieważ większość elektronicznych modułów sterowania ma interfejs CAN do wymiany danych między systemami elektronicznymi, ta opcja komunikacji z testerem zyskuje na znaczeniu.
Różne protokoły są implementowane na interfejsach.
Są to zwykle CARB lub oficjalny protokół i komunikacja specyficzna dla producenta, które mogą być ściśle powiązane pod względem ich właściwości i funkcji.
Możliwe jest nawet użycie obu interfejsów: funkcje istotne dla CARB działają na CAN, funkcje specyficzne dla producenta na linii K.
Rys. 2 przedstawia przegląd standardów i różnych warstw modelu referencyjnego OSI ((Open Systems Interconnection).

Na podstawie materiałów szkoleniowych firmy Bosch