Rola rezystorów pull-up (podciągających) i pull-down (ściągających) w projektach Arduino

Jeśli ogólnie obwód wydaje się być niezbyt skomplikowany, część rezystorowa może być na pierwszy rzut oka nieco trudniejsza.
Pin cyfrowy skonfigurowany, jako wejście zapewnia możliwość pochłaniania prądu.
To oznacza, że zachowuje się podobnie jak masa.  Istotnie, w rzeczywistości, wewnętrznie pin, o którym mowa działa dokładnie tak, jakby był połączony z masą.
Przy poprawnie zakodowanym oprogramowaniu, będziemy mieć możliwość sprawdzenia pinu 2.
To oznacza, że będziemy mogli go przetestować i odczytać wartość potencjału elektrycznego. Ponieważ to jest wejście cyfrowe, potencjał elektryczny w pobliżu +5V zostanie zinterpretowany, jako wartość High, a jeśli będzie bliski 0V, zostanie zinterpretowany, jako wartość Low.
Obie wartości są stałymi zdefiniowanymi w rdzeniu Arduino. Ale jeśli wszystko wydaje się całkowicie perfekcyjne w idealnym cyfrowym świecie to jest to nieprawda.
W rzeczywistości zakłócenie sygnału wejściowego może być odczytane, jako naciśnięcie przycisku. Aby być pewnym i bezpiecznym, używamy tego, co nazywamy rezystorem ściągającym – pull-down resistor.
Zazwyczaj jest to wysoka oporność impedancji, która zapewnia bieżące ujście do rozważanego cyfrowego pinu, dzięki czemu bezpieczniej będzie przy wartości 0V, jeśli przełącznik nie zostanie naciśnięty.
Ściąganie, aby być bardziej konsekwentnym uznawane jest za wartość Low (niską), a podciąganie jest rozpoznawane, jako wartość High (wysoką). Oczywiście, całkowite zużycie energii nieco wzrasta. W naszym przypadku to nie jest tak ważne tutaj, ale należy o tym wiedzieć.
Opierając się na tej samej koncepcji, rezystor podciągający może być użyty do połączenia +5V z wyjściem cyfrowym.
Ogólnie powinieneś wiedzieć, że wejście/wyjście chipu (układu scalonego) nie powinno być „pływające” (nie podłączone do niczego).
Chcemy nacisnąć przełącznik, a dokładniej mówiąc ta czynność ma włączyć diodę LED.
Najpierw napiszemy pseudokod.
Pseudokod
Oto możliwy pseudokod. Poniżej przedstawiono kroki, za którymi chcemy, aby podążało nasze oprogramowanie układowe:
1. Zdefiniuj piny.
2. Zdefiniuj zmienną dla bieżącego stanu przełącznika.
3. Ustaw pin diody LED, jako wyjście.
4. Ustaw pin przełącznika, jako wejście.
5. Ustaw nieskończoną pętlę. W nieskończonej pętli wykonaj następujące czynności:
1. Przeczytaj stan na wejściu i zapisz go.
2. Jeśli stan wejścia jest High, włącz diodę LED.
3. W przeciwnym razie wyłącz diodę LED.
Kod:
Oto tłumaczenie tego pseudokodu w prawidłowym kodzie języka C (listing 1):

list_1
Wyślij kod do Arduino i zobacz, co się stanie. Powinieneś mieć ładny system, w którym możesz nacisnąć przełącznik i włączyć diodę LED!
Teraz pozwólmy, aby płytka Arduino i procesora komunikowały się ze sobą. 

pełny materiał w pliku pdf

Komentarze z Facebooka

Komentarze obecnie - OFF.