Symetryczne źródło szumu

r_99_10_1r_99_10_2
Dzięki zastosowaniu odwrotnego tranzystora podłączonego, jako źródło szumu, zapewniona zostaje sygnał z amplitudą asymetrycznego napięcie szumu.

Ten problem został rozwiązany w ten sposób, że można użyć dwóch tranzystorów, które działają niezależnie od siebie, jako źródła szumu.
Jeden tranzystor ma szeregową rezystancję, przez którą zostaje podłączony do masy, a drugi dodatnie zasilanie.
Źródła hałasu wytwarzają przeciwne asymetryczne napięcia szumu.
Połączenie obu sygnałów tworzy symetryczny przebieg amplitudy napięcia szumu.
Dwa tranzystory stanowiące źródła szumów, z szeregowymi rezystorami, T1/R2 i T2/R4, są szybkie w obwodzie.
Napięcia robocze obu źródeł szumu można ustawić między rezystorem R1 a potencjometrem P3, między napięciem 8V a 12V, można odczytać przyczynę zoptymalizowanego źródła szumu.
Ponieważ amplitudy szumów nigdy nie są takie same z powodu rozproszenia tranzystorów, w przypadku potencjometru P2 w obwodzie wykluczono rodzaj kontroli równowagi.
Kondensator C4 oddziela potencjały prądu stałego z obu stron, ale poziom prądu stałego tranzystora T1 służy do ustawienia punktu pracy tranzystora T3 pełniącego rolę bufora.
Bufor izoluje ostatecznie symetryczny sygnał szumu, którego wielkość jest regulowana suwakiem trymera podłączonym do obwodu.
W celu regulacji podłączony jest oscyloskop, a potencjometr P2 obraca się do końca w lewo.
Należy obrócić potencjometr P1 tak daleko, aby na ekranie pojawiło się maksymalne napięcie szumu.
Jest to powtarzane z potencjometrem P3, ale w dokładnie przeciwnej pozycji niż potencjometr P2.
Na koniec symetryzacja napięcia szumu następuje po ustawieniach potencjometru P2.
Obwód zapewnia sygnał szumu na poziomie około 150mVtt, pobór prądu wynosi 2mA.
Na oscylogramie widoczny jest asymetryczny sygnał szumu (kanał 2), na kanale 1 widać symetryczny sygnał.
Autor: Adrian Grace

Komentarze z Facebooka

Komentarze obecnie - OFF.