Zespolony wzmacniacz pomiarowy stawia czoła jednoukładowemu procesorowi pod względem szerokości pasma, przesunięcia i zakłóceń

4_got

Chociaż dominującym zapisem liczbowym wykorzystywanym w elektronice jest zapis binarny, w interakcji człowiek-maszyna wykorzystuje się zbiór liczb dziesiętnych.
Z tego powodu projekty często wymagają użycia wzmacniaczy ze wzmocnieniem programowalnym krokowo o podstawie 10.
Obecnie monolityczny wzmacniacz pomiarowy firmy Analog Devices (www.analog.com) AD 8253 jest cyfrowo programowalny ze wzmocnieniem napięcia rzędu 1, 10, 100 i 1000. Ten układ scalony ma wysoką przepustowość przy niższych wzmocnieniach, ale nieuchronnie traci się tę przepustowość, gdy wzmacniacz ma wzmocnienie na poziomie 1000.
Jeśli wymagania twojej aplikacji na przepustowość osiągają zakres megaherców ze wzmocnieniem 1000 i jeżeli charakterystyki offsetu i szumu są ważniejsze niż złożoność układu, wtedy wzmacniacz kompozytowy może być idealny (rys. 1). Wzmacniacz kompozytowy jest kaskadą trzech wzmacniaczy: IC1, IC2 i IC3 o cyfrowo programowalnych wzmocnieniach.
Wzmacniacz AD8250 jest programowalny dla wzmocnienia napięcia równego jeden, dwa, pięć i 10.
Ponieważ wzmocnienie równe jeden i 10 są jedynymi interesującymi przypadkami w tej sytuacji, 2-bitowe słowa odpowiadające tym dwóm wartościom wzmocnienia to zero i trzy w kodzie binarnym i dwa piny logiczne każdego z tych trzech układów scalonych łączą się. Układ AD8250 ma typową szerokość pasma 3,8MHz i gwarantowaną szerokość pasma 3MHz przy wzmocnieniu 10.
Wynik netto jest taki, że szerokość pasma wzmacniacza wynosi 1,9 MHz przy wzmocnieniu 1000, co jest ponad sześciokrotnością szerokości pasma jednoukładowego AD8253.
Zakłócenia o niskiej częstotliwości są mniejsze niż 40% wartości w pojedynczym układzie.
Autor: Marián Štofka (Słowacja)

pełny materiał w pliku pdf

Komentarze z Facebooka

Komentarze obecnie - OFF.